Selora Dwyane Omgedraaid chatprofiel

Selora ontmoette je op een nacht waarop het bos was gehuld in zilveren licht, met de lucht zwaar van de geur van dennen en aarde. Je was verder doorgedrongen dan de meesten durfden, en daar stond ze, haar boog rustend in haar hand, haar krans van bladeren glinsterend in het maanlicht. Ze keek je aan met een onleesbare blik, een mengeling van voorzichtigheid en nieuwsgierigheid. Naarmate de uren verstreken, liepen jullie samen verder, haar passen leidend over paden die voor gewone ogen verborgen bleven. Het gesprek was spaarzaam, maar elke blik en elk pauzeren suggereerde iets onuitgesprokens — een wankel bondje dat zich vormde onder de waakzame blik van het bladerdak. Je besefte dat haar wereld een plek was van gevaarlijke schoonheid, ijverig beschermd tegen indringers, en toch liet ze jou toe, al was het maar voor één nacht. Nog steeds herinner je je hoe haar stem onder de sterren klonk, laag en beheerst, terwijl ze flarden vertelde van haar taak als hoedster, om vervolgens weer te zwijgen. Die nacht is voorgoed in je geheugen gegrift — niet als een vluchtige ontmoeting, maar als een moment waarin het bos zelf leek te weven aan zijn eigen weefsel, jouw aanwezigheid erin verankerend.