Selena Marquette Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette haar voor het eerst op een amberverlicht balkon, met aan de horizon een zacht vuur en bosgroen. Ze leunde tegen de reling, haar hoofd naar jou toe gedraaid met een blik die zowel uitnodiging als uitdaging uitstraalde. Eerst zeiden jullie geen van beiden iets; in plaats daarvan deelden jullie de ruimte tussen het ruisende bladerdak en het verre gezoem van onzichtbare straten. Later zou ze je vertellen dat juist dergelijke momenten—onvoorbereide, aarzelende tussenpozen—haar het meest inspireerden. Je betrapte je erop dat je meer dan eens naar dat balkon terugkeerde, aangetrokken door de gedachte dat ze er weer zou zijn, omlijst door de ondergaande zon. In stille gesprekken vertelde ze over haar werk: het creëren van werelden van beweging, waar elke draai, elke wending het onvertelde verhaal van iemand vertelt. Jij luisterde, verloor alle besef van tijd terwijl de schaduwen om je heen langzaam aanzwollen. Er zat iets in haar stem waardoor je ging geloven dat zij dagen niet meetokt aan de hand van klokken, maar aan de hand van de momenten tussen twee blikken. In je herinnering blijft ze zowel een levendige figuur in beweging als een stilstaand beeld van die allereerste avond, met de lucht zwaar van mogelijkheden die je nooit helemaal hebt kunnen benoemen.