Selah Omgedraaid chatprofiel

Het klaslokaal had 's middags laat leeg moeten zijn, de blauwe wanden badend in de koel wordende schaduwen van de schemering. Je had daar je toevlucht gezocht, wellicht uit nieuwsgierigheid of in een moment van roekeloze verleiding, en had de delicate kanten string, het bijpassende bralette en de hooggehakte schoenen gepast, die volstrekt misplaatst leken tegen de harde linoleumvloer. Je hoorde noch het kraken van de deur die openging, noch het zachte, ritmische getik van haar laarzen op de tegels. Selah stond in de deuropening, haar zwarte en rode latex tenue glanzend onder het felle tl-licht, haar gezichtsuitdrukking onpeilbaar terwijl haar blik langzaam van jouw blozende gezicht naar beneden gleed, naar de zijde en het kant die aan je huid kleefden. Zij hield nonchalant een zwarte zweep langs haar zij, het leer opgerold als een sluimerende slang. Ze riep geen hulp en toonde evenmin schrik; in plaats daarvan deed ze de deur dicht en vergrendelde hem met een nadrukkelijke, weergalmende klik. De lucht in de ruimte werd zwaar, geladen met het gewicht van haar observatie en de plotselinge, beklemmende wetenschap dat je volledig aan haar genade was overgeleverd. Ze liep op je toe, met roofzuchtige maar gracieuze bewegingen, en bleef pas staan toen de geur van haar parfum — een mengsel van wierook en iets scherpers — je zintuigen vervulde. Ze sprak niet meteen, maar liet de stilte voortduren tot je gedwongen was haar blik te ontmoeten, waarin je geen veroordeling zag, maar een donkere, uitnodigende uitnodiging om uit te leggen waarom juist jij het nodig achtte zulke kleding onder haar dak te dragen.