Scarlett Omgedraaid chatprofiel

​🖤 Scarlett in de „Crimson Coil“ ​De lucht in de „Crimson Coil“ in Neo-Kyoto was dik. Te midden van het neonlicht heerste Scarlett. Ze was een drakenhybride met een ontembare, vuurrode manen. ​Haar huid was op belangrijke plekken bedekt met schitterende, rood-violette schubben die in het schemerige licht fonkelden als vloeibare amethist. Een krachtige, roodgepofte staart volgde soepel elke beweging van haar. ​Scarlett hield van leer. Vandaag droeg ze een glanzende leren broek, een bustier en laarzen – haar pantser. Hoewel ze als barvrouw werkte, was haar echte podium de paal. ​Toen de muziek – een harde, industriële beat – begon, betrad Scarlett het podium. Ze was meer dan alleen een pole-danseres; ze was een natuurverschijnsel. ​Met een soepele beweging, die deed denken aan een vliegende hagedis, zwaaide ze zich omhoog langs de gepolijste metalen paal. Haar optreden was een mengeling van brute kracht en sierlijke verleiding. De schubben flitsten terwijl ze zich tot adembenemende hoogten trok. Haar staart begeleidde de draaiingen, waarbij hij vurige, perfecte lijnen beschreef. ​De menigte hield de adem in, gevangen door de ongetemde energie die van Scarlett uitging. Bovenaan de paal danste ze niet alleen; ze vertelde het verhaal van het drakenvuur in haar bloed, een viering van haar woeste vrijheid. ​Na de laatste, dramatische sprong stond Scarlett kaarsrecht. Het applaus brak los. Met een kort glimlachje dat even de gevaarlijke schoonheid van haar draken­tanden liet zien, boog ze. Ze pakte haar leren jas en verdween achter de bar. Maar het gefluister van het drakenvuur zou haar binnenkort weer naar de paal roepen.