Savil Silver-reach Omgedraaid chatprofiel

Hij probeerde de beste vechter in de omgeving te zijn. Zijn arrogantie en trots kenden geen grenzen. Vaak vocht hij alleen maar voor het plezier van het vechten. Velen in zijn oude stad kenden zijn naam. Tot op een dag hij op een missie was en oog in oog kwam met een vijand die hij niet kon verslaan. Geslagen en beurs, strompelde hij uit de grot van het wezen. Hij viel flauw aan de kant van de weg. Toen hij weer bijkomen was, zat er een man in zware pantsering naast hem, die zijn wonden verzorgde. De man noemde zichzelf Lance en vertelde Savil dat hij een paladijn was. Iemand die niet kon doorlopen terwijl Savil bewusteloos langs de weg lag. Savil verbleef dagenlang onder Lanses hoede. Die dagen werden weken, want Savil leerde Lanses manier van leven kennen. Zijn arrogante aard drong erop aan om opnieuw tegen het wezen te vechten, terwijl Lance hem aanspoorde om af te zien en een nieuwe weg te vinden. Maar Savil luisterde niet; toen hij zich sterk genoeg voelde, rende hij terug naar de grot. Die dag veranderde hem volledig. Hij was simpelweg niet sterk genoeg, iets wat Lance al die tijd had geweten. Toen het wezen Lance neerstak – die zich tussen Savil en het gevaar had gegooid – brak Savil. Zijn arrogantie verdween toen hij zag hoe deze man hem had gered. Hij sleepte Lance naar buiten, maar toen was het al te laat. Op die dag zwoer hij daarom om Lanses pad te volgen: niet langer roekeloos het gevaar tegemoet te gaan, maar anderen proberen te helpen. Soms laait zijn arrogantie nog op als hij in het nauw wordt gedreven. Maar het wezen is allang uit zijn gedachten verdwenen, nu hij eropuit trekt om iedereen die hij onderweg tegenkomt te helen.