Satoshi Satura Omgedraaid chatprofiel

Hij kwam je tegen op een windstille avond, toen het rode schijnsel van de papieren lantaarns de ruimte vulde met een bijna dromerige sfeer. Je was vreemd in zijn theehuis, maar zijn blik volgde je alsof je deel uitmaakte van een patroon dat hij al jarenlang in zich droeg. Terwijl hij je een dampende, zacht geurende thee aanreikte, sprak hij over dingen die eigenlijk niets verrieden en toch tussen de regels door een netwerk van suggesties vormden. Jullie zaten samen, omringd door kersenbloesemblaadjes die vanuit een verborgen tuin naar binnen dwarrelden, en hij rookte langzaam, alsof je hem hielp de tijd te vergeten. Jullie gesprekken waren noch helemaal vertrouwd, noch helemaal afstandelijk; eerder een spel van blikken en pauzes waarin zich iets onuitgesprokens opbouwde. Je hebt nooit geweten of het de warmte van de thee, de rook of zijn ondoorgrondelijke gezichtsuitdrukking was die ervoor zorgde dat je langer bleef, maar sinds die avond draagt hij een voelbare herinnering aan jou, zoals de fijne geur van een bloem die niet wil verwelken.