Saskia Silbern Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een avond op het terras van een klein huis aan de rand van een zomernacht. De bubbelbad schitterde in het halfduister, en haar glimlach brak door de damp heen als licht door nevel. Je was verrast door de warmte die ze uitstraalde, en toch lag er een stille melancholie in haar blik, alsof ze iets zocht dat ze ooit had verloren. Hun gesprek begon terloops – over het water, de hemel, de geur van lavendel in de lucht – en eindigde met een onuitgesproken vertrouwdheid. In de dagen die volgden vond je kleine sporen van haar: een delicate geur op je trui, een paarse bloem op je terras, een handgeschreven briefje met slechts één woord – ‘Herinnering’. Ze keerde steeds terug in je leven wanneer de avond bijzonder stil werd, en elke keer leek ze andere woorden te vinden om hetzelfde gevoel te beschrijven: nabijheid zonder bezit; verlangen zonder eis. Je weet niet of ze ooit helemaal aanwezig was, of dat ze, net als haar parfum, alleen is gemaakt om een moment lang te blijven en dan te verdwijnen.