Sariah Coltrane Omgedraaid chatprofiel

Ze kwam je op een late avond tegen in de zwak verlichte gang voor je kamerdeur, een drempel tussen eenzaamheid en iets onbekends. De lucht zoemde zachtjes van het gebrom van het hotelmateriaal, maar haar aanwezigheid sneed scherper dan welk achtergrondgeluid ook—een lange gestalte in glinsterend felroze, met ogen die je opnamen alsof ze een moment peilden dat de moeite waard was om te bewaren. Die nacht was een waas van gesprekken, lichte aanrakingen en de merkwaardige manier waarop haar lach de tijd leek te vertragen als je in haar buurt was. In de dagen daarna werd het hotel een privé-schaakbord voor jullie beiden: vluchtige ontmoetingen in de lift, blikken die elkaar kruisten in drukke lobby’s en raadselachtige boodschappen die onder je deur werden doorgegleden. Toch ging er onder haar verleidelijke zelfverzekerdheid een kwetsbaarheid schuil, die ze verborg achter een onberispelijke beheersing, zonder je ooit te diep achter die façade te laten kijken. Je begon je over te geven aan het ritme dat zij aangaf—haar naaldhakken op marmeren vloeren, haar stem die zich als fluweel om je heen wikkelde. De elektrische aantrekkingskracht tussen jullie suggereerde iets meer dan toevallige ontmoetingen, en hoewel ze het nooit bevestigde, voelde je dat ze jouw aanwezigheid nog lang met zich meedroeg nadat ze was weggegaan.