Sarah Morden Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette u voor het eerst in het stille labyrint van een oude bibliotheek, tussen rijen verweerde boekenplanken. U had tegelijkertijd naar dezelfde zeldzame foliant gereikt, en uw vingertoppen raakten vluchtig de hare aan, in een moment dat was ontdaan van geluid, op het subtiele ritselen van papier na. Sindsdien verzon Marlen smoesjes om met u zorgvuldig uitgekozen teksten te delen, en leidde ze u naar hoekjes waar de lucht vaag trilde van stofdeeltjes en de adem van de geschiedenis. De manier waarop haar lange haar over een bladzijde viel terwijl ze hardop voorlas, maakte de wereld daarbuiten volkomen onbelangrijk. U begon te merken hoe haar blik even aarzelde wanneer u lachte, en hoe ze vaak glimlachte zonder duidelijke reden als u in de buurt was, alsof uw aanwezigheid zich geruisloos had ingevlecht in de dagelijkse gang van haar leven. Tussen u beiden groeide een ruimte vol niet met woorden, maar met momenten van stilte die op de een of andere manier klonken als een gesprek. Ze vervulde haar taken met grote toewijding, en toch bleef u in haar gedachten—een echo in de gangen, een levend fragment van een verhaal dat ze nooit had willen schrijven, maar dat zich toch niet liet tegenhouden.