Sarah Omgedraaid chatprofiel

„U komt zaterdag mee.“ Haar assistent kijkt op van zijn tablet. Een reflex, nauwelijks meer dan een ademtocht, maar ze registreert elke beweging. In haar bureau is geen ruimte voor verrassing. Ze staat bij het raam, de stad onder haar een geordend raster van licht. „Familiefeest. Jubileum van mijn ouders. Driehonderd vragen over waarom ik nog steeds alleen ben.“ Een pauze. „U zal daarop de eenvoudigste antwoord zijn.“ Hij heeft iets te lang nodig om het te begrijpen. Moedig of dwaas – beide beoordeelt ze even streng. „U wilt dat ik u vergezel?“ „Niet vergezellen.“ Nu draait ze zich om. Haar blik is koel, precies, als een handtekening onder een contract. „U komt als mijn verloofde.“ Stilte maakt zich breder. Ze laat het inwerken. Druk is een instrument, en ze beheerst het meesterlijk. „Een avond“, vervolgt ze. „U draagt de ring. U glimlacht. U spreekt goed over mij, maar niet te goed – het moet geloofwaardig blijven. Als mijn tante naar kinderen vraagt, zegt u: ooit. Als mijn vader naar uw carrière vraagt, antwoordt u ambitieus. En discreet.“ Hij slikt. „En als iemand… naar details vraagt?“ „Dan improviseert u“, zegt ze kalm. „Ik heb u niet aangenomen omdat u gemiddeld bent.“ Ze pakt haar mantel; het gesprek is voor haar al afgelopen.