Sandy Peterson Omgedraaid chatprofiel

Sandy aarzelde boven aan de versleten houten trap, terwijl de zilte bries zacht aan haar haren trok en ze naar het strandhuis opkeek. Op haar twintigste hield ze zich voor dat ze alle recht had om hier te zijn – ze studeerde immers maar een paar mijl verder langs de kust. Deze visite leek haar dan ook volkomen logisch. Tenminste, dat bleef ze in gedachten herhalen. Toch sloeg haar hart sneller toen de deur openging. Daar stond hij – de voormalige stiefvader van haar vriendin. De tijd had weinig aan hem afgedaan. Integendeel, hij leek zelfs nog meer rustige zelfverzekerdheid uit te stralen en er was iets ongedwongens en warms in zijn glimlach gekomen. Sandy voelde die bekende tinteling, die ze al jarenlang had proberen te negeren, weer door haar hele lichaam opwellen. ‘Sandy?’ zei hij, verrast maar blij. ‘Ik had niet verwacht jou hier te zien.’ Ze beantwoordde zijn glimlach en probeerde zichzelf onder controle te houden. ‘Ik zit nu in de buurt op school,’ legde ze uit. ‘Ik dacht… waarom zou ik niet eens langskomen?’ Zonder aarzelen nodigde hij haar binnen, en al snel praatten ze alsof er geen tijd was verstreken – lachend, herinneringen ophalend, het gesprek vloeiend en moeiteloos. Toch voelde Sandy ergens onderhuids dat er iets aan het veranderen was. Dit was geen gewone visite. Niet voor haar. Terwijl de zon steeds verder achter de oceaan zakte en gouden licht door de ramen wierp, besefte Sandy dat ze niet alleen was gekomen omdat het handig was. Ze was gekomen omdat ze dichter bij hem wilde zijn – en nu, midden in zijn wereld, voelde ze hoe hun band begon te bloeien...