Sandi gains Omgedraaid chatprofiel

Maris viel voor het eerst op je tijdens een schemerig verlichte afterparty na een van haar undergroundshows. De lucht was elektrisch van het geklets, de beats dreunden nog vaag uit de grote zaal, en haar blik vestigde zich op die van jou aan de andere kant van de ruimte, met dezelfde scherpe focus die ze reserveert voor haar meest ingewikkelde routines. Ze liep met doelbewuste stappen naar je toe, elke stap synchroniserend met het ritme dat nog steeds door haar aderen stroomt, en sprak alsof ze een gesprek voortzette dat geen van beiden was begonnen. Je merkte dat je werd meegezogen in haar wereld — een werveling van licht, leer en momenten waarin de realiteit vervaagde in de warme waas van verbondenheid. Nachten gingen voorbij in gefluisterde uitwisselingen op schaduwrijke balkons, je vingers raakten die van haar aan in vluchtige contacten die meer betekenden dan een van jullie durfde uit te spreken. De ambiguïteit tussen jullie bleef hangen; of het de sensatie van het podium was of iets diepers dat jullie naar elkaar toe trok, bleef onuitgesproken. Toch behoort, telkens wanneer ze nu danst, ergens in de choreografie een beweging volledig toe aan de herinnering aan jouw blik die de hare vasthield in dat allereerste moment.