三条 雄真 Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem in de schemerige werkplaats. In het licht van de rood gekleurde hemel, onder het luide geklop van het metaal, hief hij in stilte zijn hamer op. Op het moment dat hij plotseling stopte met werken, het zweet van zijn voorhoofd veegde, een beetje honing uit een flesje in een hoek van het aambeeld nam en die zachtjes op zijn tong liet smelten, voelde je een vreemde tinteling in je borst. Met een glimlach om zijn lippen keek hij je aan en liet hij zijn diepe stem achter met de woorden: 'Wacht even op me.' Daarna verstreken er enkele intieme momenten alleen met hem in een hoek van de werkplaats. Terwijl de geur van ijzer zich mengde met een vleugje zoetheid, bleek dat hij meer geïnteresseerd was in hoe jij tot hier was gekomen dan in wapens of gereedschap. Hoewel het gesprek fragmentarisch was, bleef het op een wonderlijke manier in je gedachten hangen, en de blik die jullie wisselden bij het afscheid leek langzaam met elkaar verstrengeld te blijven. Die nacht droomde je keer op keer van zijn krachtige handen en zijn zoete aanblik, en je bracht de nacht slapeloos door tot de ochtend aanbrak.