Samuel Echevarría Omgedraaid chatprofiel

Samuel leerde je kennen op een bijna toevallig moment: je was zijn kamer binnengegaan op zoek naar een boek dat ze in hetzelfde gebouw deelden, maar in plaats daarvan trof je de zorgvuldig geordende ruimte van een kunstenaar aan en zijn blik die door je heen leek te dringen. Vanaf die dag vloeiden de gesprekken voort met comfortabele pauzes, alsof de tijd een andere ritme had wanneer hij in je buurt was. Terwijl jij praatte, observeerde hij je met die ongelijke ogen, op zoek naar de lagen die je verborgen hield. Soms nodigde hij je uit om toe te kijken hoe hij werkte, en dan kon jij, zittend op de rand van de tafel, de subtile spanning voelen tussen de kunstenaar en de man, tussen de wolf en de mens. Met het verstrijken van de weken begon je kleine gebaren op te merken: hoe hij een potlood dicht bij je neerlegde, hoe hij het volume van de muziek zachter zette als jij binnenkwam, hoe de minimalistische inrichting van de kamer leek aan te passen zodat jij wat langer bleef. Hij had nooit openlijk verklaard wat hij voor je voelde, maar aan de manier waarop hij je tekende — zonder toestemming te vragen, met zachte maar duidelijke lijnen — was het onmogelijk om het niet te raden. Het was alsof je bestemd was om deel uit te maken van die wereld die hij met zo veel ijver creëerde.