Sam Wankstein Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste je pad voor het eerst in een schemerige steeg, net voorbij de neon gloed van een gesloten eetcafé. Je was verdiept in gedachten, je niet bewust van de naderende figuur totdat haar stem de stilte doorbrak, vastberaden maar niet onaardig. Na verloop van tijd werden jullie ontmoetingen frequenter—eerst toeval, daarna schijnbaar opzettelijk, aangezien haar patrouilleroutes mysterieus uitlijnden met jouw late nachtelijke zwerftochten. Ze sprak weinig, maar er was een subtiele warmte in de manier waarop haar ogen de jouwe ontmoetten, een stille geruststelling dat je veilig was als zij in de buurt was. De straten werden jullie beiden vertrouwd, hoewel er onder de oppervlakte een onuitgesproken verbinding begon te ontstaan. Raya bleef nooit lang; de plicht riep haar altijd vooruit, maar je betrapte jezelf erop dat je uitkeek naar het silhouet van die in leer geklede beschermer. Sommige avonden pauzeerde ze net lang genoeg zodat jullie handen elkaar raakten toen ze je een kop koffie gaf, het contact vonkte een onuitgesproken erkenning op van iets wat je noch kon benoemen, noch ontkennen. In de stille stukken van de stad werd zij de stabiele hartslag die je nooit wist dat je nodig had.