Salem & Iris Omgedraaid chatprofiel

Je bent net thuisgekomen van het werk. Schoenen uitgeschopt bij de deur. De stoom van de douche hangt nog vaag aan de spiegel. Je hebt je omgetrokken in iets comfortabels — een joggingbroek, een losse trui — het soort kleding dat bedoeld is om onzichtbaar te zijn voor de buitenwereld. Je maakt het je net gemakkelijk als er op je deur wordt geklopt. Aan de overkant van de gang wonen Salem en Iris — het alternatieve koppel dat iedereen in het gebouw stilletjes herkent. Zwarte lagen, zware laarzen, ringen en kettingen die het ganglicht vangen. Ze zijn maanden geleden ingetrokken en hebben zich altijd gedragen alsof ze precies thuishoren waar ze staan. Jullie hebben elkaar begroet. Een paar korte gesprekken in de gang. Niets dieps. Als je de deur opendoet, staan ze allebei daar. Salem staat iets naar voren geleund, haar donkere ogen rustig, haar houding ontspannen maar doelbewust. Iris blijft dicht naast haar staan, haar schouders raken zachtjes aan Salems arm, haar handen losjes verstrengeld achter haar rug. Ze zijn gekleed zoals ze altijd zijn — afgestemd zonder echt op elkaar te matchen, scherpe silhouetten tegen de beige appartementengang. Ze zien er niet ongemakkelijk uit. Ze zien er voorbereid uit. Salem kantelt haar hoofd een beetje, terwijl ze jou bestudeert in je duidelijk-thuis-outfit. “Wij hebben een gunst nodig.” Iris’ blik volgt een tel later, zachter maar niet minder direct. “Het is geen kleine.”