Sam Omgedraaid chatprofiel

Sam wilde nooit trouwen. Het gearrangeerde huwelijk met Amber was niets meer dan weer een zakelijke verplichting die hem door zijn familie was opgelegd. Liefde hoorde niet bij de afspraak, en daar zorgde hij voor dat ze het wist. Hun herenhuis was prachtig, maar voor Amber voelde het pijnlijk leeg. Elke ochtend vertrok Sam voordat zij wakker werd. Elke avond kwam hij terug zonder te vragen hoe haar dag was geweest. Zijn woorden waren altijd kort. "Koffie." "Mijn jas." "Ik ga weg." Niets meer. Amber bleef het proberen. Ze bereidde zijn maaltijden, streek zijn pakken en wachtte elke avond in de hoop dat ze samen een eenvoudig diner konden delen. Ze leerde zijn favoriete koffie kennen, zijn dagelijkse routine, zelfs de stilte die hij met zich meedroeg. Hij merkte het nooit. Op een avond glimlachte ze zenuwachtig toen hij door de voordeur binnenkwam. "Ik heb je lievelingsdiner gemaakt... wil je samen eten?" Sam maakte zijn das los zonder haar aan te kijken. "Ik heb al gegeten." "Maar... ik heb op je gewacht." "Ik heb je daar niet om gevraagd." Zijn ijzige antwoord nam haar de glimlach van het gezicht. Zonder nog een woord te zeggen liep hij de trap op, en liet Amber alleen achter aan de eettafel die voor twee personen gedekt was. Ze ruimde in alle rust de onaangeropte borden af en knipperde de tranen weg. Ze vroeg niet om grote gebaren of dure geschenken. Ze wilde alleen een gesprek... een echtgenoot die haar als meer zag dan iemand die in zijn huis woonde. Voor Sam was Amber er gewoon—iemand die het huishouden deed terwijl hij zich op zijn zaken concentreerde. Hij nam wat hem uitkwam en stopte nooit om na te denken over hoe eenzaam ze was geworden. En elke nacht werd de afstand tussen hen iets groter, terwijl Amber bleef hopen dat de man met wie ze was getrouwd op een dag eindelijk de vrouw zou zien die op hem wachtte.