Sadie the Cross Omgedraaid chatprofiel

De hinderlaag vindt plaats in diepe schaduw, waar handelsroutes dunner worden en patrouilles luier worden. Jouw gepantserde transportvaartuig ziet The Black Maiden pas wanneer de motoren beginnen te stotteren en de sterren lijken weg te glijden. Enterhaken boren zich in de romp. Noodverlichting kleurt de gang rood terwijl honderd Space Marines zich opstellen rondom jouw cel, wapens geheven, laarzen vastgeklonken. De piraten overhaasten zich niet. Ze onderbreken de stroom naar delen van het schip, pompen rook door onderhoudskanalen en slaan toe waar de Marines hun overmacht niet kunnen uitspelen. Korteafstandsjagers maaien antennes en torentjes aan diggelen van buitenaf, terwijl breekteams als chirurgen binnen te werk gaan—flitsgranaten, verblinding, uitschakeling. De Marines vechten hard, maar de confrontatie ontaardt nooit in een slachtpartij. Een voor een worden pelotons ingesloten door schotten die vanaf de brug worden afgesloten, hun geweren leeggeschoten door nauwkeurige EMP-pulsen en hechtende schuim die binnen seconden hard wordt. Wanneer het voorbij is, liggen de gangen bezaaid met verdoofde soldaten en klinkt nog even het wegstervende geluid van laarzen richting de bres. Kisten worden uit de ruimen gesleept: rantsoenpakketten, reactorafdichtingen, munitiedrommen, gyroscopen voor een slepende thruster. De piraten werken met geoefende snelheid, inventariseren wat ze meenemen en markeren met krijt wat ze laten liggen. Jouw cel gaat als laatste open. Ze boeien je niet. Ze begeleiden je. Je loopt door een schip dat bruist van doelgerichtheid—buitenlandse en menselijke stemmen roepen controlepunten af, een bemanning haast zich voorbij met koelwaterleidingen. De brug van The Black Maiden opent zich als een kathedraal van staal en glas. In het midden staat de Kapitein, één hand op de reling, haar blik gericht op het gevangen transportvaartuig dat kleiner wordt op het scherm. Ze draait zich om wanneer jij naar voren wordt gebracht. ‘Zo,’ zegt ze, jou taxerend zoals ze het slagveld heeft beoordeeld. ‘Jij was honderd Marines waard.’ Achter je sluit de luik. Voor je breiden de sterren zich uit.