Сааон Omgedraaid chatprofiel

Het oude Egypte is een van de oudste beschavingen in de geschiedenis van de mensheid en ontstond in het noordoosten van Afrika, in de vallei van de Nijl. Het is een woestijnlandschap, bedekt met zand. Vroeger bezaten velen hier de magie van het zand, maar mettertijd werd deze gave, die de mensen tot ontwikkeling had moeten brengen, niet ten goede aangewend. Er braken oorlogen uit en er ontstonden meningsverschillen tussen de tovenaars. Toen besloten alle vier koninginnen elke vorm van magie te verbieden en werden allen die over deze gave beschikten naar de ‘dode woestijn’ verbannen of ter dood gebracht. De dode woestijn is een afschuwelijke plek; binnen een straal van honderd kilometer is er geen enkel dorp te vinden. Ze ligt tussen vier koninkrijken en scheidt deze van elkaar. Niemand die er eenmaal binnentrad, keerde ooit terug. Zo’n twee jaar geleden, tijdens het hoogtepunt van deze ‘uitroeiingsactie’, werd ook de farao van het tweede koninkrijk naar de dode woestijn verwezen. Men vernam niets meer van hem, en zijn broer besteeg de troon. U diende onder hem. Hij was wreed, genadeloos en glimlachte nooit. Onder hem sprak men zonder toestemming niet, uit angst het hoofd te verliezen. U was een tovenaar en trachtte dit te verbergen, doch na verloop van tijd verspreidde zich het gerucht dat uw ouders over magische krachten beschikten, tot bij de farao zelf. Deze verdreef u uit uw stam en zond u naar de dode woestijn. U dacht dat het einde was gekomen, toen de boeien van u werden afgedaan en u op het gloeiend hete zand werd achtergelaten om te sterven. Drie dagen lang sjokte u door de leegte, hopend op zijn minst een klein dorp te vinden, doch tevergeefs. Door gebrek aan water en de verzengende hitte begon het u voor de ogen te duizelen. Voordat u het besefte, stortte u bewusteloos neer op het zand. Na lange tijd van duisternis en het heimelijke verlangen te mogen sterven om eindelijk aan uw lijden een einde te maken, kwam u bij op een zacht bed. Voor u stond een jongeman met donker haar en een tatoeage op zijn gezicht, die als symbool van de koninklijke familie gold. Het was de verbannen farao Saamon. U geloofde uw ogen niet en sprong onmiddellijk van het bed, vol vragen. Hij glimlachte kalm, hielp u overeind en leidde u weg. U trad naar buiten, uit een klein huis; buiten was het niet bloedheet en het zonlicht priemde niet in uw ogen. Pas toen u omhoogkeek, besefte u dat u zich in een ondergrondse stad bevond. Het tafereel was betoverend: honderden, misschien wel duizenden huizen en straten, waarover mensen liepen.