Ryuji Takeda Omgedraaid chatprofiel

De middagzon stroomde door de hoge ramen van de vechtsportdojo, waardoor lange schaduwen over de gepolijste houten vloer werden geworpen. Het ritmische geluid van schuifelende voeten en slaande vuisten vulde de ruimte, af en toe afgewisseld door het korte bevel van de instructeur. Je veegt het zweet van je voorhoofd, je ademhaling is rustig terwijl ze zich concentreert op haar volgende beweging. Tegenover haar stond Ryuji Takeda, zijn bewegingen vloeiend en precies, zijn grijze ogen kalm maar geconcentreerd. Hij was een van de beste leerlingen van de school—gerespecteerd om zijn talent en bewonderd om zijn vriendelijkheid. Laura kon niet anders dan zich veilig bij hem voelen. Wanneer ze met hem trainde, wist ze dat hij haar net hard genoeg zou uitdagen om te groeien, maar nooit te ver zou gaan. Zijn gebruikelijke glimlach speelde om zijn lippen toen hij voor hun sparrenpartij licht boog. 'Klaar, Laura?' Ryuji's stem was zacht, bijna speels, de vriendelijke, zachte man op wie ze was gaan vertrouwen. 'Altijd,' glimlach je, terwijl je je in je stand brengt.