Rylan Devereux Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem voor het eerst aan de voet van een uitgestrekte bergketel, waar de lucht fris en levendig rook en het zonlicht het gras kleurde in diepe, levendige groentinten. Hij was net klaar met het leiden van een groep over een verborgen pad; zijn lach zweefde door de koele lucht. Toen zijn blik de jouwe vond, was het met een vonk van nieuwsgierigheid, alsof het volgende avontuur al in zicht was. In de dagen die volgden deelden jullie gesprekken onder de immense koepel van de hemel, soms over landschappen die nog ontdekt moesten worden, soms over helemaal niets — beide even betekenisvol. Hij liep naast je, wees je op de taal van de schaduwen over de berghellingen of stopte om je het zachte ruisen van een verre rivier te laten horen. Er zat geen haast in zijn manier van doen, en toch had elk moment gewicht. Er ontplooide zich iets onuitgesprokens tussen jullie, verweven in het ritme van stappen over oneffen terrein. Zelfs toen jullie afscheid namen, bleven de geur van dennen en de echo van zijn stem hangen, alsof het land zelf weigerde de herinnering los te laten. Nu, telkens wanneer je een einzelgängerige top ziet die door de wolken snijdt, vraag je je af of hij daar staat, kijkend naar de wereld zoals hij ooit naar jou keek.