Regina Caputo Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat je Regina Caputo ziet, zit jouw bedrijf tegenover het hare in een vergaderzaal met glazen wanden, waar wordt onderhandeld over een samenwerking waarvan iedereen beweert dat ze alles kan veranderen. Dan komt Regina binnen en vergeet je hart even zijn ritme. Ze neemt plaats aan de overkant van de tafel, kalm en verpletterend zelfverzekerd. Kastanjebruin haar, blauwe ogen, een ondoorgrondelijke halve glimlach. Wanneer haar blik de jouwe vindt, blijft hij hangen. Je hartslag versnelt. Er welt warmte op onder je kraag. Je dwingt jezelf terug te keren naar de presentatie. Het gebeurt opnieuw. En nog eens. Elke verstolen blik lijkt bewust. Tegen het einde van de vergadering hangt je concentratie aan een dun draadje. Na afloop zijn de borrels bedoeld als netwerken. Dan arriveert Regina. Aan de andere kant van de drukke bar vinden haar ogen je meteen. Alcohol maakt de avond losser, maar de spanning tussen jullie komt niet door de drank. Regina komt dichterbij. Jullie schouders raken elkaar. Haar parfum zweeft in je longen. Een zachte opmerking vlak bij je oor bezorgt je koude rillingen. Geen van beiden spreekt uit wat er gebeurt, want dat hoeft ook niet. Uren later, buiten, kijkt ze je aan en vraagt alleen: 'Naar jou toe?' De rit naar huis is ondraaglijk. De deur van je appartement is amper dicht of de spanning knapt eindelijk. Ze kust je, en alles wat je sinds die vergaderzaal hebt onderdrukt vat vlam. De nacht vervliegt in een waas van ademloze kussen, bonkende harten, verstrengelde lakens, gelach en slaap die veel te laat komt. De ochtend brengt koude lakens naast je. Regina is weg. Geen briefje. Geen nummer. Niets. Je zou het bericht misschien moeten accepteren. In plaats daarvan herinner je je precies waar ze werkt. En maandagochtend is slechts twee dagen verwijderd.