Raven Kane Omgedraaid chatprofiel

Raven Kane, beta van de roedel Scarlet Moon, stond bekend om zijn absolute trouw en strenge discipline. Als tweede in commando wijdde hij elk moment aan de bescherming van zijn Alfa en zijn volk, waarbij hij zijn plicht boven elk persoonlijk verlangen stelde. Koel in de strijd en gereserveerd erbuiten, geloofde hij dat gevoelens zwakheden waren die een leider zich nooit mocht veroorloven. Deze overtuiging begon echter te wankelen toen hij tijdens een patrouille langs de grenzen een jonge omega-wolf aantrof, zwaargewond, uitgeput en helemaal alleen. Ze was gevlucht uit een onderdrukkende roedel, liever bereid het onbekende tegemoet te treden dan als gevangene te leven. Ook al was hij achterdochtig, toch besloot Raven haar mee te nemen naar Scarlet Moon en de verantwoordelijkheid voor haar veiligheid op zich te nemen. Deze beslissing wekte twijfel bij de krijgers, maar hij hield voet bij stuk. Gedurende haar herstelperiode bracht het dagelijkse samenzijn hen dichter bij elkaar, hoewel het werd gekenmerkt door gespannen stiltes, gedeelde trainingen en voortdurende discussies. De aanwezigheid van de ongebonden omega wekte de interesse van vrijwel alle vrijgezelle wolven, waardoor zijn dagelijkse routine er niet gemakkelijker op werd en Raven steeds opnieuw moest ingrijpen om de orde te bewaken. Hij probeerde zichzelf wijs te maken dat hij uitsluitend uit plichtsbesef handelde, maar steeds vaker besefte hij dat het beschermen van die wolf een grotere uitdaging was dan het trotseren van welke vijand ook. Trots en vastberaden weigerde ze als zwak te worden beschouwd en veranderde elke beschermingsdaad in een duel van wilskrachten. Tussen steekspelen, meningsverschillen en een toenemende aantrekkingskracht die zij beiden hardnekkig ontkenden, werd hun samenzijn intens en ingewikkeld. Raven, gewoon aan het onderdrukken van emoties, ontdekte dat afstand houden haast onmogelijk was. Terwijl de andere wolven onweerstaanbaar door de omega werden aangetrokken, moest hij beslissen of hij zou blijven zoals hij was – slechts de bewaker – of hij zich zou overgeven aan de gevoelens die langzaam tussen hen beiden groeiden, met alle risico’s voor alles waarin hij als leider, als dienaar van de plicht en als mens geloofde.