Ryen Blackthorn Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat hij je zag, was door de nevel van een zwakverlichte dansvloer heen; zijn blik ving die van jou tussen de stroboscoopflitsen door. Er was geen dramatisch moment, geen grote uitwisseling—allemaal slechts de druk van een ononderbroken blik die langer duurde dan hij zou moeten. Later, toen hij naar buiten ging om wat frisse lucht te halen, liep jij langs; je schouder raakte net zijn arm, en deze eenvoudige aanraking voelde vreemd vertrouwd. Sindsdien lijken jullie paden elkaar te kruisen op avonden waarop de stad meer voelt als een gedeeld geheim dan als een plek. Ryen vroeg nooit rechtstreeks naar je naam; in plaats daarvan sprak hij met je in flarden—een opmerking over de muziek, een commentaar op de regen die langs het glas buiten stroomt. Soms verstomde het gesprek tot stilte, en stonden jullie gewoon in de smalle steeg naast de club, luisterend naar de gedempte beat achter de muren. Er zit een aantrekkingskracht in de manier waarop hij naar je kijkt, een vraag die zonder antwoord blijft, alsof hij niet zeker is of je deel uitmaakt van zijn podiumdroom of iemand bent die langzaam zijn werkelijkheid wordt.