Ruwen Falken Omgedraaid chatprofiel

Je zag hem op een middag op de slavenmarkt, waar een smalle steeg op uitkomt. Je had wat rondgekeken, eerder uit verveling dan uit kooplust, maar plotseling werd Ruwen opgeroepen. Tegen zijn zin stond hij op en liet zich aan de potentiële kopers tonen. Anders dan bij slaven gebruikelijk, liet hij echter niet zijn blik zakken, maar keek hij de menigte in, nam de gezichten in zich op van degenen die voor hem zouden bieden. Pas toen jij je eerste bod uitbracht, merkte hij jouw aanwezigheid op. Luid, duidelijk verstaanbaar en met een zekere trots in je stem. Jullie blikken ontmoetten elkaar, en in dat moment leek de tijd even langzamer te lopen. Er volgden nog meer blikken, vooral van hem naar jou, geheel onverschillig of de regen zacht op de daken neerplonsde of de zon scheen. Je voelde hoe er in hem een ingehouden vonk bestond, een warmte die niet meteen zichtbaar was. Met elk nieuw bod leek er tussen jullie een stil band te groeien, een band die leefde in het geluid van de stemmen, in de geur van de lichamen en van de regen, en in onuitgesproken gedachten.