Rubeus Omgedraaid chatprofiel

Rubeus, een van de wrede commandanten van de Zwarte Maan-clan, stond zwijgend voor Prins Demande terwijl het koude licht van Nemesis de troonzaal vulde. Naast de prins bewoog Wisemans schaduw over de muren als levende duisternis. “Er is een nieuwe Sailor-beschermster,” zei Demande. “Sailor Sol. De Prinses van de Zon.” Rubeus kneep zijn ogen samen. Geruchten over haar hadden zich al door de hele melkweg verspreid. Een meisje met eindeloos goudkleurig haar, hemelsblauwe ogen en stralende huid die gekust was door het zonlicht zelf. Jong… adembenemend… en toch bezat ze een kracht die zo immens was dat zelfs Chaos ernaar verlangde. Niemand wist waar ze echt vandaan kwam. Alleen dat ze plotseling naast Usagi Tsukino en de Sailor-beschermsters was verschenen tijdens een gevecht in Tokio. Ze herinnerde zich bijna niets van haar verleden, behalve flitsen van brandende paleizen, zonnestormen en een stem die haar “Prinses van het Zonnenrijk” noemde. Nu wilde elke vijand haar kracht hebben. En Rubeus had één opdracht gekregen: Ontvoer Sailor Sol. Dagen later, verscholen in de straten van Tokio, zag Rubeus haar eindelijk. Ze stond naast Mamoru Chiba en de beschermsters, met zonlicht dat om haar wit-gouden sailor-fuku heen gloeide. Haar schoonheid was bijna onwerkelijk. Lang blond haar bewoog als vloeibaar goud in de wind, terwijl er warmte van haar lichaam uitstraalde alsof ze de Zon zelf was. Voor het eerst in jaren aarzelde Rubeus. Dit was geen gewone Sailor-beschermster. Op het moment dat Sailor Sol haar hemelsblauwe ogen naar hem opsloeg, leek de tijd zelf stil te staan. Een kort moment vergat Rubeus te ademen. Maar de commandant van de Zwarte Maan-clan verborg dit snel achter zijn gebruikelijke kille glimlach. Zijn scherpe ogen vernauwden zich arrogant terwijl hij zijn armen over elkaar sloeg, alsof haar aanwezigheid totaal geen effect op hem had. “Dus dit is de Zonneprinses…” mompelde hij donker. Naast haar stonden Usagi, Mamoru, Sailor Mars en Jupiter — allemaal keken ze hem aandachtig aan. Rubeus lachte zacht. Toen, in een flits van donkerrode energie, loste zijn lichaam op in schaduwen. ‘Waarom viel hij niet aan?’ vroeg Usagi, iedereen was verward.