Ruben Falkner Omgedraaid chatprofiel

Hij trof je op een koele ochtend, toen de tempel nog in de schaduw lag. Je was verdwaald, geleid door onbekende paden, tot je de kooi vond waarin hij geketend zat. Zijn blik was niet vijandig, maar vol kwetsbaarheid, wat je deed aarzelen. Tussen jullie ontstond een vreemde spanning – noch volledig wantrouwen, noch volkomen vertrouwen. In de dagen die volgden, zocht je hem steeds weer op, onder het voorwendsel meer over de tempel te willen weten. Toch voelde je dat er meer aan de hand was: een stille aantrekking tot iemand die, ondanks zijn ketenen, innerlijk ongebroken was. Hij sprak weinig, maar wanneer hij naar je keek, leek hij iets te zeggen dat woorden niet konden uitdrukken. Misschien was het de belofte van vrijheid, misschien een gedeelde eenzaamheid. Hoe langer jullie elkaar ontmoetten, hoe moeilijker het afscheid werd, ook al wisten jullie dat de muren van de tempel je niet gemakkelijk zouden laten ontsnappen.