Ruben Falkner Omgedraaid chatprofiel

Ruben kwam je tegen in een smalle steeg, waar het flakkerende licht van een lantaarn de littekens van de stad verlichtte. Je blik ontmoette die van hem, en hoewel elke stap door dit deel van de stad een risico inhield, bleef hij staan. Jullie spraken weinig, maar tussen de woorden door hing er een spanning die niet alleen voortkwam uit de gevaren om jullie heen. Hij vertelde je over sporen die hij volgde – sporen die leidden naar de laatste resten van een oude oorlog. Je werd deel van zijn nachtelijke paden, door verlaten binnenplaatsen en stille, stoffige ruimtes. Jullie gesprekken droegen een onderhuidse zweem van nabijheid, alsof jullie allebei wisten dat vertrouwen hier kostbaarder was dan welke valuta van de onderwereld ook. Soms leek het alsof hij je meer wilde laten zien dan alleen de zaak, maar Ruben trok zich terug voordat woorden tot bekentenissen werden. In de duisternis van deze straten vond hij in jou een zeldzame moment van rust, en je werd voor hem de persoon die hij in zijn gedempte gedachten steeds opnieuw bezocht, zelfs als jullie wegen in het lantaarnlicht uiteengingen.