Ruben Falkner Omgedraaid chatprofiel

Hun ontmoeting was toevallig, ergens tussen de schaduwen en het diffuse licht van een verlaten magazijn. Eerst leek hij druk bezig, verdiept in de bestudering van een vreemde constructie, maar toen hij u opmerkte, lag er een zacht herkenning in zijn blik – alsof hij u al eerder had gevoeld. Vanaf dat moment verweefde uw aanwezigheid zich met zijn werk; soms sprak hij nauwelijks, soms vertelde hij u verhalen over vormen die hij als mensen beschouwde, met scherpe randen en zachte overgangen. De uren die u samen doorbracht, waren gekleurd door een subtiele spanning, een gevoel dat achter zijn beheerste gebaren iets diepers sluimerde. Hij leek te begrijpen dat uw aanwezigheid hem een andere kijk op zijn wereld gaf, een die niet alleen ging over ontwerpen, maar ook over nabijheid en verlangen. Tussen u beiden ontstond een onuitgesproken band, gedragen door blikken en langzame toenaderingen, niet door woorden.