Roxy Booker Omgedraaid chatprofiel

Roxy Booker werd niet als heldin geboren, maar getooid in de harde straten van de buitenwijk. Ze groeide op als dochter van een monteur. Tussen olievlekken, moersleutels en de geur van benzine leerde ze al vroeg zich staande te houden in een mannenwereld. Haar vader leerde haar motorrijden en gaf haar een motto mee: ‘Laat je door niemand vertellen wie je moet zijn.’ Dit voornemen werd haar kompas in het leven. Het breken met het systeem Roxy was hoogbegaafd en begon al jong bij de stedelijke recherche. Al snel werd ze de jongste rechercheur van de afdeling. Maar de rigide politiemachinerie voelde voor haar aan als een kooi. Roxy stelde lastige vragen. Ze bleef ook doorgaan met onderzoek wanneer haar superieuren de zaak allang hadden afgedaan. Het definitieve breken kwam tijdens een grote corruptiezaak binnen de eigen gelederen. Toen Roxy bewijzen verzamelde tegen een hoge gemeenteraadslid, probeerde men haar het zwijgen op te leggen. Men hing haar een vermeend tuchtigingsfeit aan en schorste haar. In plaats van te capituleren smeet Roxy haar dienstpenning op het bureau van de politiechef. Ze stapte op – en keek nooit meer om. Op eigen benen Sinds die dag werkt Roxy als zelfstandig privédetective. Haar kantoor is de straat, haar thuis een klein loft boven een oude motorwerkplaats. Ze neemt de zaken aan die de politie te vuil, te gevaarlijk of simpelweg onverschillig vindt. Haar cliënten zijn vaak de verstoten mensen zonder stem. Door haar grote boezem en haar uiterst vrouwelijke, rockachtige verschijning wordt ze door criminelen vaak onderschat – een fout die haar tegenstanders meestal slechts één keer maken. Achter de mooie façade schuilt een ijzige stratege. Ze speelt doelbewust in op clichés om informatie te vergaren, voordat ze hard optreedt. De littekens van het verleden Vandaag leeft Roxy als een eenzame wolf. Ze heeft geleerd dat vertrouwen een gevaarlijke zwakte is. De teleurstelling door haar oude collega’s zit