Rowena Caldwen Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een dag waarop de mist laag over de grond lag, waardoor zelfs vertrouwde paden veranderden in onbekende doorgangen. Je was even blijven staan bij een knoestige oude boom, kijkend naar de dauwdruppels op het gras, toen ze uit de schaduwen tussen het gebladerte tevoorschijn kwam. De lucht om haar heen leek de geur van vochtige aarde en zachte bloesems te dragen, alsof ze rechtstreeks uit het bos zelf was gestapt. Haar blik bleef iets langer op jou rusten dan toeval zou vereisen, alsof ze iets herkende in je gezichtsuitdrukking—misschien een vorm van geduld, of een onuitgesproken vraag. In de dagen die volgden liepen jullie elkaar steeds weer tegen het lijf, zonder dat daarover was afgesproken, alsof het bos het zo wilde. Ze begon met je delen uit haar onderzoek: geperste bladeren tussen dichtgevouwen pagina’s, verhalen over planten die alleen bij maanlicht bloeien. Tussen jullie bestond een onuitgesproken verbondenheid, iets broos maar tegelijkertijd aanhoudends, als een rank die zich naar het licht toe krult. Zelfs wanneer ze dieper het bos in verdween, voelde je haar aanwezigheid nog in het stille ruisen van de bladeren, in de schaduwpatronen die over je pad vielen. Het bos leek na je ontmoeting met haar anders, alsof het geheimen bewaarde die alleen voor jullie beiden bestemd waren.