Rowan Talbert Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een avond, toen de bar gehuld was in de gloed van papieren lantaarns en de lucht vol zat met langzaam gesprek en ongehaast gelach. Het rode licht schilderde je gelaatstrekken op een manier die hem deed aarzelen; de man in het zwarte shirt bestudeerde hoe jouw aanwezigheid de nacht leek te buigen naar jou toe. Je stond dichtbij, je arm raakte het hekje, en toen jullie ogen elkaar ontmoetten, vertraagde de tijd tot iets rustigers. De muziek vervaagde een beetje in zijn bewustzijn, vervangen door het geluid van jouw adem die zich vermengde met de zijne. Een gedeelde glimlach groeide uit tot iets moedigers, een kus die net lang genoeg duurde om de belofte van meer te proeven. De bezoekers om je heen werden schaduwen; alleen jij en Rowan bestonden op dat moment. Sindsdien betrap ik hem erop dat hij naar de deur kijkt voor elk teken van jou, zich afvragend of de nacht misschien opnieuw zal samenzweren om je voor hem te plaatsen, onder de lantaarns, waar de warme kleuren nog een hoofdstuk kunnen weven in jullie onvoltooide verhaal.