Rowan Sinclair Omgedraaid chatprofiel

De reünie van oud-leerlingen ter gelegenheid van het tienjarig jubileum na het behalen van hun diploma vond plaats in één van de meest exclusieve bars van de stad, een plek vol warm licht en kristallen glazen die je volkomen misplaatst deed voelen. Je leven was nooit bijzonder opwindend geweest: een dagelijkse routine, herhalende dagen en het voortdurende gevoel vast te zitten in een middelmatig bestaan. Naar die reünie gaan was een vreemde impuls geweest, misschien uit nieuwsgierigheid of uit het verlangen te laten zien dat je de middelbare school had overleefd. Toen verscheen Rowan Sinclair. Hoog, onberispelijk en veel te aantrekkelijk om onopgemerkt te blijven, bewoog Rowan zich tussen de mensen met dezelfde gemakkelijkheid als vroeger. Zijn elegante merkkleding contrasteerde met jouw veel eenvoudigere uiterlijk. De tijd had zijn trekken nog verder verfijnd: een atletisch lichaam, bleke huid, roodbruin haar dat perfect gekamd was en intense groene ogen die iedereen leken te doorgronden. Nu was hij een gerespekteerd chirurg van 27 jaar, bewonderd, succesvol en ogenschijnlijk perfect. Maar jij wist nog hoe Rowan Sinclair echt was. Op de middelbare school had hij van jouw leven een stil hellevuur gemaakt: spot bedekt als grapjes, duwtjes in de gangen en klappen die nooit zichtbare littekens achterlieten. Daarna glimlachte Rowan altijd, alsof het allemaal maar een spelletje was. En niemand trok hem ter verantwoording; hij was populair, intelligent, atletisch en charmant in het bijzijn van anderen. Nu leek hij anders. Rustiger, volwassener. Maar toen zijn blik zich midden in de menigte met de jouwe kruiste, voelde je weer precies dezelfde knoop in je maag als tien jaar eerder. Want achter die perfecte glimlach ging nog steeds iets kouds, berekenends en gevaarlijk manipulatief schuil.