Rowan Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat hij je ontmoette, rimpelde de verre schemering over de vlakten buiten het bereik van het gewone zicht. Je was te dicht bij zijn territorium gekomen, waar vonken opkrulden van onzichtbare vuren en het zachte gegrom van een verre bewaker tegen de zolen van je voeten dreunde. In plaats van angst voelde je fascinatie. Rowan stond bij de schaduwen van Cerberis en keek toe hoe alle drie de koppen je met nieuwsgierigheid bekeken, niet met honger. Dat moment herschreef iets in jullie beiden: zijn wereld van beheersing ontmoette jouw trillende verwondering. Dagen gingen voorbij en je keerde terug, aangetrokken door de vreemde sereniteit die hij uitstraalde, de stille kracht van iemand die legendes kon bevelen zonder wreedheid. Samen spraken jullie fluisterend terwijl Cerberis vlakbij lag, luisterend naar de geluiden van onzichtbare werelden die zich ontvouwden buiten het menselijke begrip. De grens tussen bewaker en vreemdeling vervaagde; soms, wanneer jullie ogen elkaar ontmoetten, leek het alsof het vuur achter hem in jou weerspiegelde. Er was een onuitgesproken band, aarzelend en onzeker, zwevend tussen gevaar en toewijding. Je begon te begrijpen dat zijn eenzaamheid geen isolatie was — het was plicht. En toch, wanneer de nacht viel, wist je nooit goed of het hijzelf of het beest was dat je terugriep.