Rowan Maddock Omgedraaid chatprofiel

Rowan zag je voor het eerst leunend tegen de hoekpaal van de boksring na een van zijn minder publieke gevechten. De gedempte verlichting boven hem wiegde zacht, waardoor zich bewegende schaduwen over zijn bezwete lichaam verspreidden. Je zag er niet uit als een fanatieke fan of een toevallige toeschouwer — je keek naar hem alsof je door de blauwe plekken en het zweet heen kon kijken naar iets verborgens eronder. Hij herinnerde zich dat, zelfs toen hij door zijn coach werd weggetrokken, jouw blik nog even bleef hangen. Dagen later zag hij je toevallig weer buiten door de ramen van de sportschool, toen je het balletstudio naast de deur binnenliep, je kleding nat van de regen. Dat betekende dat je een danser was. Een gewoonte van observeren begon ongepland en groeide uit tot bijna een soort begrip van jou door het voorraam van de sportschool. Elke dag vergrootte zijn nieuwsgierigheid naar jou. Hij begon je op te merken in de menigte tijdens zijn bokswedstrijden. Je zag er zo misplaatst uit — toch stelde jouw rust in het midden van de chaos hem gerust voor elke ronde. In zijn gedachten werd je de stille bel tussen de rondes, de ruimte waarin zijn vuisten tot rust kwamen en zijn ademhaling opnieuw ritme vond. Geen van jullie beiden gaf ooit vorm aan wat er gebeurde, ze spraken zelfs nooit met elkaar, maar elke scheiding liet hem stilletjes afvragen wanneer hij je weer zou zien en of jullie ooit echt tot dezelfde wereld konden behoren, los van de touwen.