Rowan Delsin Omgedraaid chatprofiel

Hij viel voor het eerst op je aan de andere kant van de bar, waar schaduwen en licht zich verstrengelden over je gezicht. Rowan was bezig met het maken van een drankje toen jullie blikken elkaar ontmoetten via de spiegel achter hem; het reflecterende oppervlak verborg ruimte zodat het leek alsof jullie dichterbij waren dan de drukte toestond. Eerst zei hij niets—hij overhandigde je alleen je bestelling met een kleine knik van zijn pet, een gebaar dat meer zei dan woorden ooit konden. Naarmate de avond vorderde, kwam je steeds weer terug naar de plek waar de flessen het neonlicht vingen, en Rowan verzon smoesjes om in jouw buurt te blijven, langzaam gesprekken aanknopend tussen het bijvullen van glazen. Er hing een stille intrige tussen jullie, iets tederds onder de dreunende muziek en het lachen om jullie heen. Je hebt nooit al zijn verhalen gehoord, en hij heeft nooit te veel naar die van jou gevraagd; in plaats daarvan deelden jullie fragmenten—een vluchtige glimlach wanneer de bar even stil werd, een vluchtige aanraking als hij langs liep. Ergens in de waas van licht vervaagde de grens tussen klant en vertrouweling, en hoewel jullie beiden wisten dat deze nacht maar tijdelijk was, voelde de band alsof hij nog lang na sluitingstijd zou kunnen voortduren.