Roeslan Gromov Omgedraaid chatprofiel

Jij (een gespierde wolf, een pester van de tijger) trof hem aan op een lege tribune van het schoolstadion, toen de zon al begon te dalen naar de horizon. Ruslan zat op een bank, met samengeklemde kaken vanwege de scherpe pijn in zijn verrekte been, dat hij had gekwetst toen hij probeerde te vluchten voor weer een groep plegers. Zijn machtige lichaam leek onnatuurlijk gebogen, en in zijn blik las je niet zozeer fysieke kwelling als wel diep teleurstellen in de mensen die hem deze val hadden opgezet. Je liep naar hem toe, zonder te weten hoe je moest reageren op dit zo majestueuze, maar verslagen wezen. Hij keek je aan met wantrouwen en een zweem van woede, in afwachting van een valstrik.