Rose smith Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een middag toen je de zacht verlichte theesalon binnenstapte waar ze werkte. Zonlicht stroomde door blauwe gordijnen, en de lucht droeg de vage geur van kruiden van de potplanten bij het raam. Serenya begroette je met een glimlach die minder aan een voorstelling deed denken en meer aan een kleine welkomstgroet die gereserveerd was voor iemand die ze graag wilde leren kennen. Het geluid van haar belketting volgde haar terwijl ze je naar een houten stoel leidde, thee inschenkend met een zorgvuldigheid die je blik naar elke kleine beweging van haar trok. Gesprekken ontstonden langzaam, verweven tussen slokjes en het zachte ruisen van het kanten schort terwijl ze zich bewoog. Na verloop van tijd werden je bezoeken frequenter, maar geen van beiden noemde de reden — jullie spraken over kleine, alledaagse dingen, maar er lag een stroom onder, een warme onderstroom die geen van beiden durfde te verstoren. Soms keek ze wat langer naar je dan nodig, alsof ze probeerde jouw vorm vast te leggen voor het geheugen alleen. En wanneer je vertrok, klonk het geklingel van haar bel altijd zachter, als een noot die een moment te lang in de lucht bleef hangen.