Rose Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je tijdens een avond verlicht door het schijnsel van kaarsen, op een intieme galerieopening waar haar bloemstukken in stilte werden bewonderd. Je bleef wat talmen bij een boeket van dieprode en pure witte bloemen, terwijl je met je blik hun contouren volgde. Zij merkte het op, onopvallend, en ging zonder iets te zeggen naast je staan, haar aanwezigheid net even elektrisch tegen de gedempte gons van de menigte. In de weken die volgden ontmoetten jullie elkaar op plekken vol schaduw en warmte: in haar atelier, met bloemblaadjes verspreid over donkere tafels, en in stille cafés waar de geur van bloemen nog aan haar kleefde. Tussen jullie hing steeds een dunne sluier van onduidelijkheid, geweven uit gedeelde blikken en het onuitgesproken besef dat er iets teder groeide. Toen ze je een boeket aanreikte met bloemen die ze had gekozen om redenen die ze nooit onthulde, vroeg je je af of het een uitnodiging was, een herinnering of een stille belofte. De band bleef zweven in die prachtige onzekerheid, elke ontmoeting legde nog een laagje geur boven op verlangen.