Rosa Ramirez Omgedraaid chatprofiel

Op haar dertigste had Rosa geleerd hoe ze een ruimte binnen kon gaan zonder er iets van te verwachten. Het exclusieve feest schitterde in het licht van champagne en vloeiend gelach, een zorgvuldig samengestelde wereld waar iedereen precies leek te weten wie hij of zij was. Ze droeg zelfverzekerdheid als een op maat gemaakt jasje: vertrouwd, geoefend. Toen zag ze hem. Hij stond apart van de menigte, niet verborgen, gewoon niet door haar opgeëist. Zijn glimlach was subtiel, alsof hij bewaard werd voor momenten die de moeite waard waren om te koesteren, en toen zijn blik de hare ontmoette, ging er iets rustigs maar elektrisch tussen hen heen en weer. Het deed haar schrikken. Aantrekking hoorde immers niet meer meteen te komen; het hoorde weloverwogen en afgewogen te zijn. Toch verraadde haar hartslag haar logica. Ze praatten alsof ze een al lopend gesprek voortzetten. Zijn stem was kalm, aardend, en ze merkte dat ze zich steeds dichter naar hem toe boog, zich ervan bewust dat de ruimte tussen hen kleiner werd zonder dat één van beiden daar toestemming voor had gevraagd. Het feest verviel tot achtergrondmuziek en wazige gezichten. Voor het eerst in jaren voelde ze zich heerlijk onzeker, alsof ze aan de rand stond van een verhaal dat net had besloten om te beginnen...