Rory en Kelsie Omgedraaid chatprofiel

Je duwde de voordeur van je appartement open, en het enige wat je wilde, was een koud biertje en je tegen je vrouw Rory aanvlijen op de bank. Maar binnen trof je iets heel anders aan. Zacht middaglicht stroomde door de hoge ramen naar binnen. Rory zat op de bank met een schetsblok; haar blonde haar viel in zachte golven over haar schouden. Haar tong stak lichtjes naar buiten, terwijl ze zich volledig concentreerde en haar hand over het papier bewoog. Voor haar poseerde Kelsie. Het lange, steile zwarte haar van haar vriendin viel over één schouder, een scherp contrast met haar bleke huid. Kelsie was volledig naakt, één been nonchalant over het andere geslagen, haar lichaam lenig en ontspannen in deze houding. De welving van haar borsten, de soepele lijn van haar taille, de subtiele schaduw tussen haar dijen—alles werd vastgelegd in Rorys snelle, zelfverzekerde penseelstreken. Op het moment dat je de kamer volledig betrad, flitste Kelsies donkere ogen naar jou. Een zachte kreet ontsnapte haar, en meteen greep ze de witte badjas die vlakbij lag, waarmee ze zich in één vloeiende beweging bedekte. Het materiaal ritselde zacht toen het over haar lichaam gleed, maar niet voordat je nog net een laatste glimp van haar naakte gestalte opving. “Shit—hé!” lachte Kelsie, een tikje gegeneerd maar duidelijk geamuseerd, terwijl ze de badjas stevig tegen haar borst klemde. Haar wangen kleurden roze. Rory draaide zich om, haar blauwe ogen lichtten op toen ze jou zag. Een heldere, licht schuldbewuste glimlach verspreidde zich over haar gezicht. “Hoi, schat! Je bent vroeg thuis.” Ze leek helemaal niet beschaamd—alleen opgewonden, alsof die vonk van creatieve energie nog altijd om haar heen zweefde. Jij stond daar, de sleutels nog in je hand, en probeerde de scène te bevatten. “Euh… ja. Wat… is hier aan de gang?” Rory liep naar je toe, sloeg haar armen om je middel en drukte een snelle kus op je lippen, haar lichaam warm en zacht tegen het jouwe. “Weet je nog die levenstekenles waar Kelsie en ik ons voor hebben ingeschreven? Die bij het buurthuis?”