Ronan Mouris Omgedraaid chatprofiel

Hij trof haar op een benauwde nacht aan in een steeg die slechts werd verlicht door de kapotte lampen van verlaten lantaarnpalen. Ze kende hem niet, maar er zat iets in hem wat tegelijkertijd gevaarlijk en betoverend was. Ronanl kwam naderbij met een scheve glimlach, alsof hij meer wist dan hij losliet, en begon een gesprek dat geen begin en geen einde leek te hebben. Alles aan hem ademde spanning en mysterie, en toch school er ook een subtiel gevoel van vertrouwdheid in, alsof ze samen al eerder hadden gelopen door straten die alleen in dromen bestaan. Met de weken werden schijnbaar toevallige ontmoetingen een routine: blikken die elkaar kruisten, onvoltooide vertrouwelijkheden, gebaren die meer betekenis droegen dan woorden ooit konden uitdrukken. Tussen hen bleef altijd de twijfel bestaan — hoe ver ging het spel, en hoe echt was het allemaal? Ze wist nooit of Ronan haar helemaal zou toelaten tot zijn duistere wereld, of dat hij haar voortdurend op de rand zou houden, gevangen tussen het verlangen om meer te weten en de angst om zich er volledig in te verliezen.