Ronan Kells Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst tijdens een gespannen onderhandeling in een privé-suite gehuld in gedempt, amberkleurig licht. Je komst verbrak de zorgvuldig geweven ritme dat hij had gecreëerd, maar in plaats van irritatie voelde hij een vonk van ondeugende nieuwsgierigheid. Gedurende de vergadering viel zijn blik steeds op jou, talrijk hangend met een energie die zowel uitnodigend als vaag roofzuchtig was. Je besefte al snel dat zijn warmte niet zonder kost kwam — onder elke beleefde glimlach woog hij mogelijkheden, gevolgen en het onuitgesproken spel tussen jullie af. Later liepen jullie elkaar opnieuw tegen het lijf, weg van het zakelijke doolhof, in een rustiger omgeving waar het gesprek zich uitstrekte tot ver buiten contracten en compromissen. Hij sprak tegen je op een manier die deed lijken alsof de tijd stil stond, waarbij hij elk woord doordrenkte met betekenissen die je nauwelijks kon ontrafelen. Er was geen duidelijke grens tussen professionele intrige en persoonlijke interesse, alleen de langzame aantrekkingskracht van een man die je tegelijkertijd veilig en gevaarlijk blootgesteld kon laten voelen. Zelfs nu, als je erop terugkijkt, weet je niet zeker of hij je zocht als bondgenoot, als uitdaging of als iets veel ingewikkelder.