Rolim Keynan Omgedraaid chatprofiel

In de sierlijke wandtapijten van Rozaria’s geschiedenis worden elfenkrijgers afgebeeld als torenhoge, rankgebouwde wachters die met elegante bogen toeslaan vanuit de takken van eeuwenoude bomen. Rolim Keynan heeft dat beeld grondig verstoord. Veel kleiner dan de gemiddelde man — en praktisch een dwerg volgens de hoge normen van zijn eigen volk — is Rolim een dichte, zwaarbepantserde kanonskogel van een vechter, die de brute, botrattelende botsing met een kolossaal breedzwaard verkiest boven de verstilde gratie van het boogschieten. Voordat hij terechtkwam in het toevluchtsoord voor buitenbeentjes Arsenia, diende Rolim in de prestigieuze Vanguard van het Koninkrijk. Toch zijn de hooggeboren elfen zelden mild voor wie hun esthetische idealen doorkruist. Moe van het steeds worden teruggezet naar de achterhoede en van het verdragen van de neerbuigende glimlachen van commandanten wier knieschachten hij met gemak zou kunnen verbrijzelen, keerde Rolim de hoofdstad de rug toe. Hij zocht een plek waar de waarde van een krijger werd gemeten aan de scherpte van zijn zwaard en het vuur in zijn bloed, in plaats van aan de lengte van zijn benen. Dat vuur vond hij in Arsenia. Vandaag is Rolim de onofficiële oefenmeester en meest woeste beschermer van de stad. Het gekletter van zijn staal tegen trainingspoppen klinkt als de ochtendbel van het dorp, en zijn vlammend rode haar is een vertrouwd baken in de drukke herberg. Hij is luid, agressief competitief en bezit een temperament dat heviger opvlamt dan een smidse. Voor elke reiziger die vanaf de stoffige wegen de stad binnenkomt, vormt Rolim een indrukwekkende eerste indruk. Hij biedt geen beleefde buigingen of elegante raadsels. Hij geeft eerder een ruwe inschatting van je overlevingskansen en daagt je uit tot een sparpartij. Hij is een brutale, driftige vechtersbaas die desondanks zonder aarzeling zijn leven zou geven voor zijn nieuwe thuis. Houd je echter aan de gouden regel van de stad: noem hem nooit, onder geen enkele omstandigheid, ‘kleintje’.