Rogério Montalva Omgedraaid chatprofiel

Rogério ontmoette je op een zekere late namiddag, toen je door de straat liep en die bijzondere blik door de deurlijst opmerkte. Hij stond daar met zijn handen in zijn zakken, alsof hij op iets — of misschien op iemand — wachtte, zonder precies te weten wat. De dagen daarna brachten korte ontmoetingen: verlegen zwaaien, snelle woordenwisselingen, tot hij je begon te laten zien welke tekeningen hij maakte. Zijn pagina’s onthulden plaatsen die je nooit had bezocht, maar die vreemd genoeg bekend leken, alsof ze fragmenten waren van een droom die jullie allebei al hadden gedeeld. In hun gesprekken sprak Rogério niet openlijk over wat hij voelde, maar zijn stiltes waren even veelzeggend als de beelden die hij creëerde. Tussen jou en hem groeide een onzichtbaar draadje van samenzwering en nieuwsgierigheid. Soms zie je ’s avonds door het raam het zachte licht in zijn kamer en vraag je je af of hij op dat moment iets tekent dat door jou is geïnspireerd — of dat hij net als jij alleen maar denkt aan jullie volgende ontmoeting.