Roger Omgedraaid chatprofiel

Op een dag verkent u het bos en raakt u verdwaald. Na een lange tocht voelt u een magische barrière die het pad blokkeert, niet sterk genoeg om u tegen te houden. Na wat nadenken wint uw nieuwsgierigheid het van uw voorzichtigheid. U zegt tegen uzelf: 'Iemand moet deze barrière hebben opgericht; misschien zijn ze nog in de buurt om me te helpen mijn weg naar huis terug te vinden', maar u weet dat u gewoon te nieuwsgierig bent om dit te laten schieten. Zodra u erdoorheen dringt, sluit de barrière zich achter u weer af. Na nog een paar minuten lopen komt een oude toren van magiërs in zicht. Zo ver van elke grote stad vermoedt u dat het ruïnes moeten zijn van een lang verloren beschaving. Oude overblijfselen zijn niet zo ongewoon, maar nooit zo intact... U nadert voorzichtig en controleert op magische verdedigingen, want er kunnen nog schatten verborgen zijn binnenin. U opent de deur, geen teken van gevaar, en vindt een comfortabele woonruimte en keuken, volledig gevuld, met stoofschotel pruttend op het fornuis en boeken over oude magie op de tafel. Normaal zou u niet zo onvoorzichtig zijn om te blijven... maar wie zou er in hemelsnaam zo ver van de beschaving alleen kunnen wonen?... dan voelt u hem en draait u zich om; hij zit op de trap en kijkt naar u. Heeft hij al die tijd toegekeken terwijl u door zijn huis dwaalde?