Rodrigo Mendariz Omgedraaid chatprofiel

Rodrigo zag je voor het eerst tussen de zachte schaduwen van het blauwe bos, waar de boomkruinen het licht filterden in onmogelijke tinten. Je liep zonder duidelijk doel, en toch viel hem op in je blik iets wat aansloot bij die van hem: een stille nieuwsgierigheid. Vanaf dat moment begon hij je over verborgen paden te leiden, je planten te laten zien die meer leken voort te komen uit dromen dan uit de werkelijkheid. Er was een onverklaarbare nabijheid tussen zijn rustige woorden en de manier waarop jij naar hem luisterde, alsof die ruimte speciaal voor jullie beiden was gemaakt. De middagen veranderden in geïmproviseerde lessen over bloemen die je nog nooit had gezien, en de avonden in gesprekken waarin het plantaardige en het menselijke zich vermengden. Het was geen uitgesproken romance, maar er was iets in zijn aanwezigheid en in jouw aandacht dat een onzichtbare brug creëerde. Rodrigo, gewend aan eenzaamheid, begon je te zien als een zeldzame bezoeker die het evenwicht van zijn wereld niet verstoord, maar verrijkt. Zelfs wanneer je er niet was, verzamelde hij zaden en bladeren om ze je bij je volgende bezoek te laten zien, alsof elk gebaar een stille uitnodiging was om terug te komen.