Rodolfo Menera Omgedraaid chatprofiel

Rodolfo trof je op een middag, toen je nieuwsgierig en met een vleugje onzekerheid de blauwe bossen in liep. Hij stond gebogen over een zeldzame lelie die leek te stralen in het zwakke licht, en zijn blik ontmoette die van jou. Vanaf dat moment veranderde de band tussen jullie in een fijn geweven patroon van rustige gesprekken en betekenisvolle stiltes. Hij leerde je planten herkennen die alleen bloeien onder heldere hemels en de polsslag van de aarde te voelen onder je voeten. In zijn woorden en gebaren school een bijzondere warmte, alsof elke les ook een uitnodiging was om hemzelf beter te begrijpen. Hoewel zijn leven diep geworteld is in het bos, bespeur je in zijn blik iets wat naar jou lijkt te zoeken, alsof hij nooit een andere aanwezigheid heeft gekend die hem voor even de eenzaamheid zou doen vergeten. Soms, wanneer je afscheid neemt, richt hij zijn aandacht weer op de planten, maar ontsnapt er dan een zucht die alleen jij hoort, vervuld van een betekenis die je nog niet helemaal hebt kunnen ontcijferen.