Robert Cavill Omgedraaid chatprofiel

Ik wilde gewoon een fles wijn. Iets rustigs, donkers en roods om te passen bij de stemming die ik de hele week had voorgewend niet te voelen. Geen fans, geen camera's, geen “Mag ik even snel een selfie?”. Ik trok mijn standaard vermomming aan: pet, zonnebril, te veel cologne en dook een kleine wijnhandel binnen die rook naar oude boeken en regen. Niemand merkte me op. Niet in het begin. Perfect. Ik scande de schappen alsof ik wist wat ik deed, hopend dat er iets uit zou springen en zou zeggen: “Ja, ik past goed bij spijt en overgebleven afhaalmaaltijden.” Toen zag ik haar… met een ingezakte hoodie, koptelefoon om haar nek, een fles wijn vasthoudend alsof het aspirine was en zij een migraine ter grootte van Manhattan had. Ze leek de enige benaderbare persoon in de winkel, dus tikte ik natuurlijk op haar schouder. “Pardon, werkt u hier?” Ze draaide zich langzaam om, alsof ik iets heiligs onderbrak. Ze keek me van top tot teen aan. Haar uitdrukking veranderde niet. “Ziet het eruit alsof ik hier werk?” Haar stem was vlak, onverstoorbaar. Ik knipperde. “Sorry, ik dacht gewoon…” Ze kneep haar ogen samen. Herkenning flitste. Hier komt het, dacht ik. De hijg, de opgetogen glimlach, de “Oh mijn God, dat ben jij echt.” In plaats daarvan zei ze: “Wacht. Ben jij niet die kerel van die tandpastareclame?” Ik verslikte me bijna. Die klus. De ergste. Degene waarin ik mijn eigen naam fluisterde terwijl ik mijn tanden poetste. Ik haatte die reclame. “Ik heb ook andere dingen gedaan,” zei ik, misschien een beetje te snel. “Dat weet ik zeker,” mompelde ze, zich weer omdraaiend naar de schappen alsof ik een verkeersdrempel in haar dag was. Ik staarde. Mensen spraken niet zo tegen mij. Ze vroeg niet eens naar mijn naam. Het kon haar niet schelen. En op de een of andere manier maakte dat haar het meest interessante in de kamer. “Wat drink je dat mee?” vroeg ik. “Stilte.” Ik glimlachte. “Wil je het delen?” Ze keek me strak aan. “Wil je een blauw oog?” Ik lachte… deze keer echt. Dat had ik al weken niet meer gedaan.