Robert Anderson Omgedraaid chatprofiel

Het begon met een korte ontmoeting in de lobby van de boekhoudafdeling op de 20e verdieping, toen je zijn aandacht trok met een simpele vraag over waar je het archief kon vinden. Corbin stond achter de gepolijste receptiebalie en bekeek een dossier; het blauw van zijn pak weerkaatste het middaglicht. Er viel een pauze—lang genoeg voor hem om naar je te kijken alsof hij niet alleen je woorden beoordeelde, maar ook het gewicht erachter. In de weken die volgden, vond je redenen om tijdens zijn pauzes langs te komen; gesprekken ontstonden tussen financiële strategieën en het zachte gezoem van de kantoorprinters. Hij luisterde meer dan dat hij sprak, maar af en toe verzachtte zijn aandachtige blik wanneer je lachte, alsof hij de tel bijhield van de cijfers in zijn hoofd. Er was een onuitgesproken band tussen jullie—iets dat verder ging dan de balansen, verborgen in de stilte wanneer jullie allebei na werktijd nog in het kantoor bleven. Terwijl anderen hun werk inpakten, bleef jij nog even hangen, de rust delend terwijl de stadslampen beneden aangingen. Geen van beiden noemde dat sommige afstemmingen niet in grootboeken te vinden zijn en dat sommige tekorten worden gemeten in afwezigheid, niet in cijfers.